Co warto zobaczyć w Paryżu?

Co warto zobaczyć w Paryżu?
Co warto zobaczyć w Paryżu? Zabytki i atrakcje Paryża. Paryż na weekend.

Wszystkie te hasła studiowaliśmy bardzo dokładnie nim po raz pierwszy udaliśmy się do stolicy Francji. Niestety niewiele przewodników pokryło się podróżami szlakiem Wieków Średnich, które tak chętnie uskuteczniamy. W związku z tym zaistniała potrzeba, aby przedstawić naszą propozycję na zwiedzanie Paryża podróżnikom o podobnym profilu zainteresowań. Jak i oczywiście tym, chętnym na poznanie czegoś więcej niż słynna katedra Najświętszej Marii Panny czy flagowa Wieża Eiffla. 

Rzecz jasna, nie będziemy tu opisywać wszystkich zabytków czy historii tego miasta, bo tu potrzebna byłaby książka. Warto wszak wspomnieć o esencjonalnych punktach, które będą idealne, jednak na dłuższe zwiedzanie. Plan dobry na weekend omówiliśmy w poprzednim poście, do którego link znajdziecie poniżej:

Plan na weekend w Paryżu.

Aby jeszcze lepiej nastroić się na stolicę Francji, posłuchajcie przyjemnej nutki słynnego w latach 90 zespołu Ace of Base. Świat od tej strony ich nie znał, a nam właśnie ta piosenka najbardziej kojarzy się ze stolicą Francji. Cóż, po przesłuchaniu wszystko będzie dla Was jasne. 

Co warto zobaczyć w Paryżu?

Podobno Paryż to miejsce, które trzeba zobaczyć przynajmniej raz w życiu. Trudno się z tym nie zgodzić, bo niewątpliwie stolica Francji oferuję tak wielką ilość atrakcji, że każdy, nawet najbardziej wybredny podróżnik znajdzie tutaj coś dla siebie. My znaleźliśmy tu sporo, zwłaszcza średniowiecznych wspaniałości, które w przewodnikach sprowadzają się niemal wyłącznie do katedry. W związku z tym chcielibyśmy zaprezentować je Wam jako uzupełnienie dla flagowych punktów miasta. Oto więc nasza odpowiedź na pytanie co warto zobaczyć w Paryżu. 

10 najpiękniejszych katedr we Francji.

Paryskie flagowce

Katedra Notre Dame

Położona na paryskiej wyspie – Île de la Cité katedra Notre Dame (fr. Cathédrale Notre-Dame de Paris) jest jednym z najbardziej charakterystycznych zabytków Paryża. Niemniej to jeden z najważniejszych zabytków, nie tylko samego miasta czy kraju, bo przy okazji pożaru z kwietnia 2019 roku dało się zauważyć, że obiekt ten stanowi dobro kulturowe całego świata. Kamień węgielny pod jej budowę podłożono w 1163 roku, dzięki czemu stała się ona jedną z pierwszych katedr wzniesionych w duchu gotyku. Na ukończenie prac trzeba było poczekać jednak do połowy XIV wieku. 

Katedra w Bourges – Prosta i złożona.

Wielka Rewolucja Francuska odcisnęła na kościele ogromne piętno. Lwią część wyposażenia rozgrabiono, a wnętrze, jak i dekoracje zewnętrzne, zniszczono. Najpierw kościół przemianowano na Świątynię Rozumu, później na Świątynię Najwyższej Istoty, by finalnie skończył jako magazyn. Pomimo wielokrotnych zawirowań w historii obiektu, do dziś przetrwało tu kilka bezcennych dla chrześcijaństwa artefaktów. Pośród nich znajduje się kawałek drzewa z Krzyża Świętego oraz korona cierniowa.  

Sainte-Chapelle

Niedaleko katedry Najświętszej Marii Panny znajduje się kolejny flagowiec – Sainte-Chapelle. Gotycka kaplica powstała z polecenia Ludwika IX jako kamienny relikwiarz dla sprowadzonych z Konstantynopola relikwii pasyjnych. Podzielony na dwa piętra budynek przeznaczony był dla dworu królewskiego (część dolna) i dla rodziny królewskiej (część górna).

Sainte Chapelle w Vincennes.

Podczas gdy pierwsza przywodzi na myśl ciemną piwnicę, drugą zalewa światło. W jej wysmukłe ściany wpleciono bowiem liczne witraże na których umieszczono ponad 1100 biblijnych scen! Punktem kulminacyjnym jest tu XV-wieczna różyca z motywem Apokalipsy. 

Luwr

Luwru (fr. Musée du Louvre) przedstawiać za bardzo nie trzeba. Ale czy wiecie, że to największe muzeum świata, a na jego kolekcję składa się ponad 400 tysięcy eksponatów, rozmieszczonych w 255 salach? Całość podzielono na osiem sekcji poświęconych: malarstwu, rzeźbie, rysunku i grafice, sztuce użytkowej oraz kulturom starożytnym – Grecji, Etrurii i Rzymu oraz Egiptu, a także Islamu i Bliskiego Wschodu.

Muzeum w dawnej siedzibie królewskiej otwarto w rocznicę obalenia monarchii we Francji. Wystawiono tu wówczas 537 obrazów odebranych Kościołowi i królom. Dziś zbiory pękają w szwach, a pomiędzy nimi znaleźć można najważniejsze dzieła w historii sztuki: Wenus z Milo, Nike z Samotraki czy nieśmiertelną Mona Lisę. Ilość, jak i rodzaj zebranych tu artefaktów powalają. Choćby więc kolejka doń ciągnęła się przez dwie godziny, nie można tu nie zajrzeć. W końcu zamknięto tu historię całego świata.

Wieża Eiffla

Istotną w panoramie Paryża i uważaną przez wielu za jego symbol jest także Wieża Eiffla (fr. Tour Eiffel). Wznoszony przez dwa lata obiekt był jedną z głównych atrakcji Wystawy Światowej z 1889 roku. Ucieleśnił przede wszystkim zdolności francuskich inżynierów, ale i przy okazji upamiętnić miał także setną rocznicę Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Aż do początku lat 30 XX wieku, czyli do wysypu nowojorskich wieżowców, był to najwyższy budynek świata. Pomimo upływu czasu, wciąż jest jednym z najwyższych, przynajmniej we Francji.

Na trzech platformach budowli zlokalizowane są punkty widokowe dla chcących podziwiać Paryż i jego okolice z wysokości. Dostać się można tam widną lub schodami, niemniej na sam szczyt prowadzi aż 1655 stopni, więc druga opcja to przyjemność tylko dla nielicznych. Pomimo tego, od czasu jej otwarcia na szczyt wspięło się już ponad 200 milionów osób! Warto więc tam zajrzeć, ale trzeba mieć na uwadze, że to najbardziej zatłoczone miejsce w Paryżu. 

Łuk Triumfalny

Łuk Triumfalny (fr. Arc de Triomphe) powstał w 1836 roku z woli Napoleona Bonaparte, który od początku swego panowania za punkt honoru obrał sobie uczynić Paryż najpiękniejszym miastem świata. Spośród kilku możliwych lokalizacji cesarz wybrał tę, która wydawała mu się najbardziej dogodna i jeszcze w 1806 roku, 15 sierpnia, położono kamień węgielny pod budowę tegoż oto pomnika. W zamyśle miał on upamiętniać walczących i poległych za Francję – zarówno podczas Wielkiej Rewolucji Francuskiej, jak i wojen napoleońskich. 

10 miast we Francji, które pokochacie!

Nie uwzględniono tu jednak bitew, które rozegrały się podczas tak zwanych 100 dni Napoleona, czyli po opuszczeniu Elby aż po sromotną klęskę pod Waterloo. Na fryzie konstrukcji umieszczono więc 30 tarcz z największymi zwycięstwami militarnymi cesarza. Na ścianach wewnętrznych łuku natomiast wygrawerowano imiona 558 generałów z podkreśleniem tych, którzy zginęli na polu bitwy. Pośród nich jest 7 Polaków, a także nazwy polskich miast podbitych przez “małego cesarza”, min. Gdańsk. U stóp pomnika z kolei umiejscowiono Grób Nieznanego Żołnierza, któremu przyświeca wieczne światło. U szczytu zlokalizowany jest taras widokowy z którego doskonale widać Wieżę Eiffla oraz nowoczesną dzielnicę La Défense. 

Concorde

Plac Zgody, czyli Place de la Concorde to jedno z najbardziej pocztówkowych miejsc Paryża. Jego kadry znaleźć można w filmach Star Trek czy Diabeł ubiera się u Prady, ale w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej wcale nie było tu aż tak sielankowo. Znajdowała się tu bowiem gilotyna na której życie straciło około 1300 osób, a pośród nich król Ludwik XVI i jego żona, Maria Antonina Austriaczka. Przed tym jednak, na placu stanąć miał monumentalny pomnik Ludwika XV w towarzystwie dwóch fontann. Z powodu braku odpowiednich funduszy projektu zaniechano. 

W latach 30 XIX wieku ponownie zainteresowano się kwestią zagospodarowania placu między Ogrodami Tuileries a Polami Elizejskimi. Na nową dekorację wybrano obelisk Ramzesa II z XIII wieku p.n.e, który Ludwikowi-Filipowi podarował kedyw Egiptu, Mohammed Ali. Flankują go dwie fontanny – układ wzorowany na Piazza Navona czy Piazza San Pietro z Rzymu. Ponadto, fontanny ustawiono dokładnie na osi łączącej neoklasycystyczny Pałac Burbonów (fr. Palais Bourbon) z kościołem św. Magdaleny (fr. L’église de la Madeleine).

Montmartre

Paryskie Montmartre to wzgórze widoczne niemal z każdego punktu w mieście, a to za sprawą koronującej go bazyliki Najświętszego Serca Jezusowego (fr. Basilique du Sacré-Cœur de Montmartre). Eklektyczna budowla z trawertynu jest drugim, po katedrze Najświętszej Marii Panny, najchętniej odwiedzanym* zabytkiem Paryża. Turystów przyciąga tu wszak, nie tyle samo miejsce ciągłej Adoracji Najświętszego Sakramentu z jedną z największych mozaik na świecie, ale przede wszystkim fantastyczny punkt widokowy na jego wieży. Widać stąd nie tylko tętniącą życiem metropolię, ale i jej odległe okolice. 

Mont Saint-Michel – Opactwo na krańcu świata.

Łowcy panoram powinni być usatysfakcjonowani takimi widokami, ale będąc tu nie można zapomnieć o urokliwych uliczkach w okolicy bazyliki. Dawna siedziba bohemy zmieniła się, co prawda w mocno turystyczne miejsce, wypełnione knajpkami i sklepikami, niemniej jednak uliczni malarze i rysownicy nie pozwolą nam o niej zapomnieć. Pomimo maksymalnie zatłoczonych traktów da się tu jeszcze zasmakować trochę spokoju. Chociażby w romańskim kościółku św Piotra z Montmartre. Warto wspomnieć, że nazwa Montmartre oznacza dosłownie Wzgórze Męczenników i nawiązuje prawdopodobnie do męczeńskiej śmierci świętego Dionizego – pierwszego biskupa Paryża i patrona Francji. 

Paryż Wieków Średnich

Saint-Denis

A skoro już o nim mowa, trzeba zatem wspomnieć o najważniejszym miejscu jego kultu – Bazylice św. Dionizego (fr. Basilique Saint-Denis) w podparyskim Saint-Denis. Żaden miłośnik średniowiecza nie powinen pominąć tego miejsca. Przede wszystkim dlatego, że to jeden z najważniejszych kościołów w historii Europy, bo to właśnie tu zrodziła się idea gotyku. Opat Sugeriusz zaproponował kilka rozwiązań, które zrewolucjonizowały architekturę, promieniując stąd do reszty kontynentu. Poza tym, także tutaj znajduje się najwieksza królewska nekropolia w kraju. Złożono tu bowiem szczątki doczesne niemal wszystkich władców Francji, od Chlodwiga I po Ludwika XVI. 

Bazylika Saint Denis – Nekropolia królów Francji.

O ile złożenie ich było faktem, to ich dalsza obecność tutaj nie jest już taka pewna. W wyniku Wielkiej Rewolucji Francuskiej monarsze groby zdewastowano, a szczątki złożono w masowej mogile. Sama bazylika natomiast, o dziwo, nie uległa zniszczeniu. Mało tego, w 1806 roku Napoleon nakazał jej remont. Na rok 2018 planowany był kolejny ważny w historii tego miejsca krok, związany z odbudową północnej iglicy, którą kościół stracił podczas burzy w 1847 roku. Brak odpowiednich funduszy wciąż jednak wstrzymuje projekt, więc może być to już ostatnia szansa, aby kolebkę gotyku zobaczyć w takiej odsłonie.  

Zamek i Sainte Chapelle w Vincennes

Innym punktem z dala od paryskiej starówki jest zamek w Vincennes (fr. Château de Vincennes). Gotycka budowla jest dziś jedyną rezydencją średniowiecznych władców Francji. Stworzony z rozmachem projekt miał stać się centrum politycznym na wzór najwspanialszych budowli czasów Karola V. Niestety Wersal odebrał jej prestiż, a miejsca władców zajęli złoczyńcy. Pomimo to, rezydencja u wrót Paryża przetrwała do naszych czasów w bardzo dobrym stanie, chełpiąc się imponującym donżonem i piękną Sainte-Chapelle, wzniesioną na wzór paryskiej kaplicy pałacowej. 

Zamek w Vincennes – Rezydencja u wrót Paryża.

Kaplica w Vincennes (fr. Sainte-Chapelle de Vincennes), zupełnie jak ta oryginalna, powstała z myślą o przechowywaniu tu relikwii pasyjnych, jednak jej budowę ukończono dopiero w XVI wieku. Dzięki temu różni się od prototypu z czasów Ludwika Świętego, ale i też przez to stanowi jeden z najwspanialszych przykładów gotyku płomienistego we Francji. Chociaż znajduje się niemalże w sercu kraju, wciąż pozostaje na uboczu szlaków turystycznych. Jeśli więc szukacie miejsca z dala od tłumów, kompleks Vincennes jest zdecydowanie dla Was.

Conciergerie

Conciergerie to pozostałość po dawnym zamku królewskim w którym obecnie mieści się Pałac Sprawiedliwości. Przez wzgląd na Wielką Salę jednak, jego podziemia udostępniono zwiedzającym. Początkowo pełniła ona funkcję jadalni królewskiej świty, ale gdy dwór przeniósł się do Luwru, zamek nad Sekwaną przekształcono w więzienie. I właśnie do tego nawiązuje jego obecna nazwa, bo to tutaj władzę sprawował niższe sądy jeden z nadwornych urzędników (fr. concierge).

Najciemniejsze karty w historii nakreśliła tu Rewolucja Francuska, podczas której więźniowie stąd trafiali prosto na gilotynę. Do grona straceńców dołączyła sama królowa Francuzów – Maria Antonina Austriaczka, czy choćby jeden z przywódców rewolucji, Maksymilian de Robespierre. Na jednej z trzech ocalałych do naszych czasów wież zachował się najstarszy publiczny zegar we Francji. Datowany jest on na rok 1370. 

Wieża św. Jakuba

Spośród wielu punktów widokowych w mieście, najlepszym aby podziwiać klejnoty średniowiecznego miasta jest wieża św. Jakuba (fr. Tour Saint-Jacques). XVI-wieczna konstrukcja w stylu gotyku płomienistego to pozostałość po kościele, który nie przetrwał Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Po zburzeniu kościoła do którego przynależała, stała się główną ozdobą leżącego u jej stóp parku miejskiego.

Kościół Saint-Macou w Rouen – Symbol rozstroju myśli.

Pod sklepieniem wieży zauważyć można pomnik Pascala, który przeprowadzał tu eksperymenty związane z opracowaniem skali barometru. Z historią, której niestety nie widać, związana jest z kolei postać Nicolasa Flamela. Był on dobroczyńcą kościoła, ale i też jako jeden z pierwszych alchemików stworzyć miał kamień filozoficzny. Dzięki tej legendzie jego postać stała się niemal kultowa, trafiając na stronice Harrego Pottera czy kodu Leonarda da Vinci. 

Kościół św. Szczepana na Wzgórzu

Prawdziwą perłą architektury i sztuki sakralnej doby średniowiecza w centrum Paryża bezsprzecznie jest XVI-wieczny kościół św. Szczepana na Wzgórzu (fr. Saint-Étienne-du-Mont). Głównie dlatego, że jako jedyny w Paryżu posiada lektorium. Datowana na ten sam wiek ażurowa konstrukcja jest zresztą jedną z najpiękniejszych, które jakimś cudem oparły się postanowieniom soboru trydenckiego. 

Do czasów Wielkiej Rewolucji Francuskiej w kościele przechowywano relikwie świętej Genowefy. Szczątki pochodziły z leżącego tuż obok kościoła opackiego pod jej wezwaniem, który w 1804 roku zniszczono na potrzeby przeprowadzenia tędy ulicy. Widocznym śladem po jego istnieniu jest zachowana do dziś dzwonnica. Dawne budynki opactwa natomiast zapełniono szkolnymi ławami.

Kościół św. Eustachego

Pomimo gotyckiego wyglądu, kościół św. Eustachego (fr. Église Saint-Eustache de Paris) wcale nie powstał w dobie gotyku czy też historyzmu. Trwająca 105 lat budowa zaczęła się za panowania Franciszka I, 19 sierpnia 1532 roku. Nie dziwią więc liczne elementy renesansu czy baroku, jednak ewidentnie to architektura średniowiecza gra tu pierwsze skrzypce. Jego pięcionawowa konstrukcja przywodzi na myśl paryską katedrę, którą w zamiarze przewyższyć miał rozmiarami. Ze względu na brak funduszy górnolotny projekt okrojono, ale wciąż pozostaje on w czołówce największych świątyń stolicy Francji – wraz ze wspomnianą katedrą oraz kościołem św. Sulpicjusza.

Katedra w Tours – W zasięgu możliwości.

W jego wnętrzu zachowało się sporo dzieł sztuki późniejszych epok, a do najważniejszych zaliczyć można XVI-wieczne witraże z przedstawieniami scen z życia świętego Eustachego czy też XVII-wieczny obraz „Uczniowie z Emaus” autorstwa Petera Paula Rubensa. W kościele ochrzczono Ludwika XIV, przyszłego kardynała Richelieu oraz Moliera. 

Muzeum Cluny

Narodowe Muzeum Wieków Średnich w Paryżu (fr. Musée de Cluny / Musée National du Moyen Âge) to gratka dla każdego entuzjasty tego okresu, bo jest to jedna z trzech największych placówek tego typu na świecie. Pokaźna kolekcja artefaktów datowanych na wieki od IV do XVI umieszczona została w XVI-wiecznej rezydencji opatów z Cluny, którą wzniesiono zresztą tuż przy galo-rzymskich termach z III w. p.n.e. 

Beauvais – Bliżej Boga.

Pośród zbiorów muzeum znajdują się liczne rzeźby z drewna, kamienia czy alabastru, a także witraże, księgi, wyroby z kości słoniowej i złota oraz tapiserie. Szczególnie istotny jest tu cykl flandryjskich tapiserii – Dama z jednorożcem (fr.La Dame à la licorne). Pośród rodzimych artefaktów znalazła się również Złota Róża papieża Jana XXII czy Tronująca Madonna z Dzieciątkiem z Châlons en Champagne. 

Kościół św. Germana (des Près)

Kościół świętego Germana (fr. Église Saint-Germain-des-Prés) z pewnością nie należy do wybitnych przykładów architektury Paryża. Niemniej jednak to najstarsza świątynia w mieście i jedna z najstarszych w całym kraju. Jej budowa zaczęła się na początku XI wieku jako część benedyktyńskiego klasztoru, ale historia tego miejsca sięga aż wieku VI. Początkowo znajdowała się tu nekropolia Merowingów, która na przestrzeni wieków wyewoluowała w intratne centrum filozoficzno-teologiczne. 

Warto nadmienić, że w 1669 roku opatem mianowano byłego króla Polski – Jana II Kazimierza Wazę. Z opactwem św. Germana związane są jeszcze dwa wielkie nazwiska: Gala Anonima – autora pierwszej Kroniki polskiej oraz Kartezjusza – szwedzkiego uczonego i ojca filozofii nowożytnej. Pomimo upływu czasu, oryginalna struktura obiektu przetrwała, a wraz z nią wieża zachodnia, ściany nawy głównej, kolumny czy kapitele

Kościół św. Germana (l’Auxerrois)

Kolejny kościół – św. Germana z Auxerre (fr. Église Saint-Germain-l’Auxerrois de Paris) to wspaniały przykład gotyku płomienistego. Położenie w pobliżu Luwru w trakcie rządów Walezjuszy zapewniło mu status królewskiej parafii, a co za tym idzie – hojne donacje. Dzięki temu więc w XVI wieku nie było problemu z przebudową mającej zaledwie trzysta lat świątyni. Niezależnie od tego, przed renowacją uchroniło się choćby prezbiterium z przylegającymi doń kaplicami czy portal z dekoracją archiwolt pod postacią rzeźb: Panien Młodych, Panien Głupich, Apostołów i Świętych. 

23 sierpnia 1572 roku dźwięk dzwonu Maria właśnie z tego kościoła dał katolikom sygnał do rozpoczęcia tak zwanej Nocy św. Bartłomieja podczas której wymordowali kilka tysięcy hugenotów. Dzwon jednak nie wisiał na stojącej tuż obok wieży, bo jest ona znacznie późniejszym dodatkiem. Wzniesiono ją dopiero w II połowie XIX wieku i choć świetnie pasuje do kościoła, należy do budynku leżącego obok merostwa. Szczęśliwie wewnątrz napotkać można więcej śladów prawdziwego gotyku. 

Kościół św. Mederyka

Nieco przyćmiony budynkiem Centre Pampidou kościół św. Mederyka (fr. L’église Saint-Merri de Paris) to jedno z miejsc, które choć znajduje się w centrum Paryża, omijane jest szerokim łukiem. Jego fasada faktycznie nie zwiastuje niczego wspaniałego, jednak jak to mówią, nie oceniaj książki po okładce. Budowla jest o tyle ciekawa, że powstała na tym samym planie co paryska katedra przez co przylgnął do niej przydomek Małej Notre Dame. Ponadto jest to jeden z niewielu kościołów, który przetrwał fazę niszczycielskiej rewolucji.

10 gotyckich katedr w cieniu paryskiej Notre Dame.

W jego wnętrzu zachowało się wiele artefaktów doby renesansu i baroku. Do najstarszych elementów wyposażenia zalicza się zaś na przykład XVI-wieczne witraże. Nieopodal północnej ściany kościoła z kolei podziwiać można ciekawy przykład sztuki nowoczesnej. Chodzi tu o powstałą w 1983 roku fontannę Igora Strawińskiego. Ruchome rzeźby – na przykład usta – niespecjalnie wpasowują się w otoczenie samego kościoła, ale na pewno dopełniają ogrom Centre Pompidou. Niestety to też kolejny element, który skutecznie odwraca uwagę od ciekawej architektury kościoła. 

Kościół św. Seweryna

I jeszcze jeden przykład gotyku płomienistego, z tych piękniejszych: kościół św. Seweryna (fr. Église Saint-Séverin). Spod jego wrót w 1204 roku po raz czwarty krzyżowcy wyruszyli na ratunek Ziemi Świętej. W XIX wieku z kolei stał się siedzibą spotkań Koła Sprawy Bożej – sekty Andrzeja Towiańskiego, której członkami byli min. Adam Mickiewicz czy Juliusz Słowacki. 

Charakterystyczny w jego bryle jest krużganek okalający dawny szpital przyklasztorny. Warto zwrócić tu uwagę na bezpośrednio przylegającą doń ścianę kościoła z rzędem wymyślnych i pięknych gargulców. Co ciekawe, jego XIII-wieczny portal przeniesiono tu ze zburzonego w 1837 roku kościoła św. Piotra (fr. Église Saint-Pierre-aux-Bœufs de Paris) z paryskiej wyspy. W jego wnętrzu zachwycają gotyckie witraże, polichromie wykonane na przestrzeni wielu epok oraz spiralny filar w kaplicy centralnej – za prezbiterium

Inne miejscówki

Katakumby 

Katakumby (fr. Les catacombes de Paris) to prawdopodobnie najbardziej przerażające miejsce w Paryżu. Podziemne galerie powstałe w procesie wydobywania wapienia tworzą dziś ponad 250-kilometrowy labirynt w którym swoje miejsce znalazły miliony ludzkich szczątków. Wszystko to za sprawą Ludwika XVI, który zgodnie z sugestiami specjalistów od higieny w 1780 roku zamknął Cmentarz Niewiniątek (fr. Cimetière des Innocents). W leżącej niedaleko kościoła św. Eustachego nekropolii grzebano bowiem ludzi od niemal dziesięciu wieków, a przez zalegające tam zwłoki poziom gruntu podniósł się o 2 metry!**

Katakumby Paryża – Memento Mori.

Okołu 20 tysięcy zwłok ekshumowano i przeniesiono do dawnych kopalni. Kiedy już po pół roku uporano się z miastem umarłych z Les Halles przyszła kolej na następne. I tak aż do 1960 roku. Dziś, 20 metrów pod ziemią udostępnionych dla zwiedzających są dwa kilometry korytarzy. Spacer tędy wystarczy, aby na własnej skórze doświadczyć kruchości żywota ludzkiego i zastanowić się nad tym, co naprawdę w życiu ważne.

Les Invalides

Kompleks Les Invalides to dość interesujące miejsce, zwłaszcza że pierwotnie funkcjonowało jako przytułek dla ubogich weteranów wojennych. Dziś XVII-wieczny gmach służy jako siedziba Muzeum Wojskowości (fr. Musée de l’Armée) czy Orderu Wyzwolenia (fr. Musée de l’Ordre de la Libération). Pomiędzy ich skrzydłami wyrasta natomiast potężna świątynia poświęcona św. Ludwikowi (fr. Dôme des Invalides). Wyjściowo miała być miejscem pochówku rodziny królewskiej, począwszy od Ludwika Słońce, aczkolwiek ostatecznie porzucono ten plan.

Katedra w Beauvais – Suma wszystkich nieszczęść.

Niemniej jednak, w środku znalazło się miejsce dla innych ważnych osobistości w kraju. Spoczęli tutaj na przykład marszałkowie: Vauban czy Foch, a także bracia Napoleona Bonaparte: Hieronim oraz Józef. I oczywiście, sam cesarz. Francuzi nieźle natrudzili się, aby wykraść jego zwłoki z Wyspy św. Heleny, by w końcu po 19 lat udało się należycie pogrzebać jednego z najważniejszych przywódców w historii kraju. Na rozkaz Hitlera, w 1940 roku przeniesiono tu z Wiednia także szczątki jego syna, Napoleona II. 

Panteon

Podczas więc kiedy wszyscy wielcy wojskowi spoczywają w Dôme des Invalides, miejsce dla francuskich intelektualistów znalazło się w innym klasycystycznym gmachu, w Panteonie (fr. Panthéon). Obiekt wzniesiono na rozkaz króla Ludwika XV, jako wyraz jego wdzięczności za wstawiennictwo św. Genowefy za jego zdrowie. Pragnieniem władcy było stworzenie obiektu, przyćmiewającego swym kunsztem bazylikę św. Piotra w Rzymie, niemniej sam nigdy go nie ujrzał. Paryski Panteon ukończono bowiem w roku 1790. 

Rok później, dekretem Konstytuanty przemianowano go na mauzoleum ludzi Narodu. Począwszy od Mirabeau składano tu ciała kolejnych ważnych dla kraju osobistości. W jego podziemiach spoczął choćby Wiktor Hugo, ale z czasami zaczęto również przenosić tu ciała wielkich z innych miejsc. W ten sposób do podziemi Panteonu trafiły szczątki Woltera, Jeana-Jacques’a Russeau czy Marii Skłodowskiej-Curie. Warto jednak wiedzieć, że nie tylko podziemia są tu ekscytujące, bo na kopule obiektu znajduje się kolejny z wielu punktów widokowych w mieście.

Pałac i Ogród Luksemburski

Kontynuację pięknych widoków oraz idylli, której niełatwo doświadczyć na ulicach Paryża mamy zupełnie pod bokiem. Idąc w dół ulicy Soufflot trafimy wprost do bram Ogrodu Luksemburskiego (fr. Jardin du Luxembourg). Jest to jeden z najpiękniejszych parków w mieście i, naturalnie, jedno z ulubionych miejsc relaksu Paryżan. Trudno się dziwić, bo sceneria do wypoczynku jest naprawdę wspaniała! 

Pośród drzew odnaleźć można bowiem sporą ilość intrygujących rzeźb greckich bogów czy francuskich artystów. Najważniejszym punktem tu jest natomiast oktagonalny basen w którym pływają malutkie łódki, a przed nim zaś wyrasta dawny pałac Marii Medycejskiej. Trzykondygnacyjna budowla przez wieki spełniała jeszcze inne funkcje, min. mieszkał w niej Napoleon, ale chyba najciekawszym jest fakt ulokowania tu podczas II wojny światowej siedziby sztabu Luftwaffe. Wtedy też powstały rozległe bunkry, po których dziś stąpają nieświadomi niczego turyści.

Kościół św. Sulpicjusza

Kościół św. Sulpicjusza (fr. Église Saint-Sulpice de Paris), jak już wspomnieliśmy, przez wzgląd na imponujące rozmiary należy do grona największych kościołów w mieście. Powstał w miejscu gotyckiej świątyni, którą przebudowano jeszcze na początku XVII wieku, aby finalnie wznieść zupełnie nowy obiekt. Jego budowa zajęła niemal półtora wieku i przez nieustanne zmiany koncepcji nigdy nie dobiegła końca. Prace nad fasadą zachodnią raz na zawsze przekreśliły działania rewolucjonistów. W związku z antykatolickim nastawieniem rozwścieczona tłuszcza zdewastowała wnętrze, oszczędzając nieliczne artefakty, jak ambonę czy witraże. Obiekt przemianowano zaś na Świątynię Zwycięstwa.

10 najpiękniejszych zamków w Dolinie Loary.

Dziś kościół zachwyca swą prostą fasadą, na którą składają się dwa rzędy kolumnad, flankowane przez dwie wieże. Niemal idealną symetrię zaburza nieukończona wieża północna, jednak znajdująca się tuż obok, monumentalna fontanna ze lwami wynagradza nam ledwo dostrzegalne braki w bryle kościoła. Spośród najważniejszych elementów dekoracji wnętrza wymienić należy freski Eugène’a Delacroix, a także wspomnieć że w 1727 roku na podłodze kościoła umieszczono gnomon, który stał się bohaterem wielu teorii spiskowych. 

Jak dostać się do Paryża?

Do Paryża najszybciej i najłatwiej dostaniemy się samolotem. Dzięki tanim liniom lotniczym, na przykład z Wrocławia, polecimy na lotnisko w Beauvais (BVA) za niecałe 100 złotych w jedną stronę. Stamtąd zaś resztę drogi trzeba będzie pokonać dowolnym autobusem, którego koszt w obie strony nie przekracza 20 EUR. Autobus z lotniska dowiezie nas do miejsca zwanego Porte Maillot, skąd linią L1 (żółtą) w kierunku Château de Vincennes dojedziemy do centrum- stacja Châtelet. I voilà – jesteśmy w centrum Paryża.

Noclegi w Paryżu

Tu niewiele da się wymyślić. Paryż do najtańszych miejsc nie należy, więc warto wziąć sprawy w swoje ręce od razu i zaplanować nocleg z wyprzedzeniem. Im szybciej zdecydujecie się na podróż, tym lepszą, i z pewnością tańszą miejscówkę znajdziecie. Sezon w Paryżu trwa przez 365 dni w roku, więc nie ma co zwlekać. Dla Waszej wygody poniżej znajduje się wyszukiwarka noclegów w stolicy Francji. Cenowo i lokalizacyjne polecamy hotel ibis Paris Bercy Village. [Położony blisko stacji metra Cour Saint-Émilion linii L14 (fioletowa)].

Booking.com

Na koniec

W ciągu tygodnia zobaczyliśmy naprawdę sporo rzeczy, więc to chyba optymalny czas na zapoznanie się z miastem. A mając tak pokaźną listę zabytków pod ręką, przynajmniej kwestia tego, co warto zobaczyć w Paryżu jest zupełnie jasna. Oczywiście tydzień to wciąż nie jest wystarczająco dużo czasu na zwiedzenie go wzdłuż i wszerz, ale przecież zawsze można tu wrócić. Właściwie ustaliliśmy już, że skoro weekend w Paryżu jest planem możliwym do wykonania, to tydzień tym bardziej.

Samochodem do Francji – Szlakiem gotyku francuskiego.

A teraz trochę z serduszka: Francja jest dla nas niczym raj na ziemi, a stolica niestety niekoniecznie oddaje jej piękno. Być może namiastkę całości, ale gdyby przyszło nam ocenić miasto samo w sobie nie byłaby to zbyt wysoka ocena. Złożyło się na to kilka czynników, a głównym z nich jest brud i oblężenie turystyczne, które trwa tu nieustannie. Wciąż jednak nie można zapominać, że mimo wszystko znajduje się tu dość sporo fajnych miejscówek. 

Nie żałujemy tygodnia w Paryżu, absolutnie. Wychodzimy z założenia, że zawsze warto dokądś się wybrać! Chociażby po to, aby sprawdzić czy ktoś inny miał rację. :) Gdybyście jednak zastanawiali się nad innym kierunkami we Francji, jest tu tak wielki ogrom cudownych miejsc, że Paryż zwyczajnie można odłożyć na później. Znacznie bardziej klimatyczna jest Normandia z Górą św. Michała na czele, Oksytania z niesamowitą fortecą w Carcassonne czy Dolina Loary z ogromem bajkowych zamków. 

Wiele ciekawszych i, przede wszystkim, tańszych alternatyw znajdziecie TUTAJ.

A co warto zobaczyć w Paryżu według Was? Dajcie znać w komentarzu jak wyobrażacie sobie idealny wypad do stolicy Francji.

Powiązane wpisy

Dodaj komentarz

Twój email nie zostanie wyświetlony. Wymagane pola zostały oznaczone *